Tenis - FILMIKI SPORTOWE - tenis.sportowo.org

Witamy w naszym serwisie z filmikami tenisa.

Tenis - gra sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad siatką na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. singel), a także w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub mieszanych (mikst).

Zasady gry
Kort
Kort z nawierzchnią twardą
Kort z nawierzchnią ceglaną
Kort z nawierzchnią trawiastąPole gry (kort) ma wymiary: 23,77 m długości i 8,23 m (gra pojedyncza) lub 10,97 m (gra podwójna) szerokości. Linie na korcie to:
linia główna
linia serwisowa
linia środkowa
linia singlowa
linia deblowa
odczynniki chemiczne Odzyskiwanie danych KrakĂłw ww.bingoo.pl Kort dzieli na dwie połowy siatka, o wysokości 91,4 cm na środku i 107 cm na obu krańcach. Tak więc o wiele łatwiej grać przez środek kortu niż wzdłuż linii bocznej.

Nawierzchnia kortu może być:
twarda (cement, asfalt, parkiet drewniany)
ceglana (mączka ceglana, kruszywo) - tzw. korty ziemne
halowa (dywan)
trawiasta
Najszybszymi kortami są korty trawiaste oraz halowe , wolniejszymi są korty twarde, a najwolniejszymi korty ziemne .

Serwis
W celu rozpoczęcia wymiany piłkę trzeba wprowadzić do gry, czyli zaserwować. Zmiana serwisu następuje naprzemiennie po każdym gemie; pierwszy serwujący jest wyznaczany na początku spotkania przez rzut monetą.
Serwis jest wykonywany z linii końcowej, naprzemiennie z prawej i z lewej strony kortu. Serwujący ma dwie próby czystego trafienia w kort - trafienia piłką w przestrzeń po przeciwnej stronie kortu niż ta z której serwuje, pomiędzy linią środkową boiska a serwisową rywala, czyli w tzw. karo (pole) serwisowe (prostokąt o wymiarach 6,40 na 4,12 m). Jeśli tego nie uczyni, następuje podwójny błąd serwisowy i punkt zdobywa przeciwnik. W czystym serwisie piłka nie może też trafić w siatkę; jeśli muśnie siatkę a następnie spadnie czysto na pole przeciwnika jest tzw. net i serwis jest powtarzany (nie jest to zaliczane jako błąd serwisowy).
Idealnie zagrany serwis, którego przeciwnik nie jest w stanie dosięgnąć swoją rakietą to tzw. as serwisowy. Daje on oczywiście natychmiastowy punkt serwującemu.
końcówki kolekcji Torby papierowe
Historia
Za protoplastę tenisa uważa się francuską średniowieczną grę dworską jeu de paume (gra dłonią). Była ona tak popularna, że w 1480 roku sam Ludwik XI nakazał produkcję piłek odpowiedniej jakości. W XVI wieku wprowadzono rakietę. Współczesna wersja tenisa powstała w Anglii w 1874 roku dzięki majorowi W. C. Wingfieldowi, który opatentował wówczas nową grę nazywając ją lawn tennis. Początkowo rakiety były drewniane, a piłka gumowa, powleczona flanelą. Z biegiem czasu wprowadzone zostały rakiety metalowe i współczesne piłki. Boisko do gry początkowo miało kształt dwóch trapezów złączonych podstawami, od 1877 roku przybrało obecny kształt prostokąta. W tym samym roku w londyńskiej dzielnicy Wimbledon odbył się pierwszy turniej współczesnego tenisa.
Turniej ten, odbywający się corocznie, zyskał wraz z trzema innymi: US Open (rozgrywany od 1881 r.), French Open (od 1891 r.) i Australian Open (od 1905 r.) największy prestiż. Turnieje te tworzą tzw. Wielki Szlem. Ważnym turniejami indywidualnymi są także kończące sezon Masters kobiet i mężczyzn. Rozgrywkami drużynowymi w tenisie są Puchar Davisa oraz Puchar Świata (mężczyźni) , Puchar Federacji (kobiety) i Puchar Hopmana (kobiety + mężczyźni)
Od 1924 r. zasady gry pozostały praktycznie niezmienione; jedyną większą zmianą było wprowadzenie w latach 70. ubiegłego stulecia tie-breaka jako sposobu na uniknięcie maratońskich meczów.
Wiele osób dziwią zasady liczenia punktów w tenisie. Otóż, początkowo punkty liczono i przedstawiano na zegarze poprzez przestawienie wskazówki - każda kolejna wygrana piłka była oznaczana kolejno jako 15 (franc. quatre), 30 (franc. trente), 45 (franc. quarante-cinq) oraz 60 (franc. soixante). Z czasem zmodyfikowano sposób liczenia z uwagi na wymowę. Zamiast dłuższego 45 wprowadzono zapis 40 (ang. forty).
Przez wiele lat gra była zdominowana przez zawodników z wyższych sfer krajów anglojęzycznych: Brytyjczyków, Amerykanów, Australijczyków. Ponadto tenis amatorski i profesjonalny były całkowicie rozdzielone. Gdy zawodnik przeszedł na profesjonalizm nie mógł już brać udziału w wielkich turniejach amatorskich. W 1968 porzucono ten podział. Odtąd każdy zawodnik mógł grać w każdym turnieju. Rozpoczęła się tzw. Open Era. Tenis przestał być grą elitarną, z pomocą telewizji rozprzestrzenił się po całym świecie dając początek nowym potęgom światowego tenisa takim jak Niemcy (Boris Becker, Steffi Graf), Szwecja (Björn Borg, Stefan Edberg i Mats Wilander), dawna Czechosłowacja (Martina Navrátilová, Hana Mandlíková, Ivan Lendl), Belgia (Kim Clijsters, Justine Henin), Rosja (Jewgienij Kafielnikow, Marat Safin, szeroka fala zawodniczek rosyjskich na czele z Marią Szarapową), Serbia (Ana Ivanović, Jelena Janković, Novak Djoković), Szwajcaria (Martina Hingis i Roger Federer) i wielu innym.
Tenis był dyscypliną olimpijską do 1924 roku, kiedy to został wycofany z programu Igrzysk. Powrócił na nie w Seulu w 1988 (w Meksyku w 1968 i w Los Angeles w 1984 był dyscypliną pokazową).